Pennenstreken

8 maart 2018
Pennenstreken

De tijd vliegt. Terwijl ik dit stukje tik hoor ik de vogels luid kwetteren . De lente is in aantocht. Na een regenachtige herfst en winter is zij meer dan welkom. Wat heeft het geregend. Er leek geen eind aan te komen. Sloten vol water, stukken grond onder water. Toen iedereen er helemaal klaar mee was ging het opnieuw regenen. Medailles op de Olympische Spelen. Ik heb er niets van gezien maar heb wel mee gekregen dat het niet op leek te houden. Sommigen goud! Hoe fijn moet het zijn, om na jaren trainen en je leven aanpassen , op het podium te staan. Goud om je nek, het hoogst haalbaar. Daar heb je het allemaal voor gedaan, wat een beloning. Zilver, brons, ook goed! Een enkeling zag net op het nippertje het podium aan zich voorbij gaan. Wat een teleurstelling. Ik vind het al een prestatie op zich dat je aan de Spelen mee mag doen. Dat is maar voor weinigen weg gelegd.
Als klap op de vuurpijl arriveerde koning winter en kregen wij onze eigen winterspelen. De schaatsen uit het vet en baantjes trekken maar. Ijzig koud maar wel af en toe de zon. Het feest ging voor mij niet door. Ik zag het podium aan mij voorbij gaan. Kon nergens mijn schaatsen vinden. Overal gezocht, gelijk schuur en huis een rommeltje. Helaas onvindbaar. Het was even slikken. Nieuwe kopen geen optie omdat ik alleen op vrijdag kon. Daarna was de pret al gauw weer over. En nu is daar het gekwetter van de vogels. De dagen lengen. De zon schijnt en het is zo maar 20 graden warmer. Maart roert zijn staart, dus er is nog veel mogelijk. Maar ik heb mijn skeelers uit het vet. Gevonden toen ik op zoek was naar mijn schaatsen. Klaar voor gebruik. Het is eerst nog wat stuntelen maar over een poosje zwier ik over de Ermer paden. Ik ga voor goud, het hoogst haalbare. Links, rechts, op weg naar het podium. Na regen komt zonneschijn. Ik heb alvast de lente in mijn bol!

Copyright © 2014,  ERM.NU. Alle rechten voorbehouden.