HERFST

HERFST



Inmiddels heeft de herfst zijn intrede gedaan. Afwisselend weer, regen, zon, harde wind.
‘S morgens als je wakker wordt is het nog donker en ‘s avonds is het ook al gauw tijd voor kaarsen  en schemerlampen. Het is niet mijn favoriete jaargetijde. Maar wat betreft kleuren  en paddenstoelen kan het niet mooier. Kastanjes en eikels vallen uit de boom en de eekhoorntjes  rennen weer door de tuin.

Met de paddenstoelen  zijn ook de kabouters weer paraat. Ze keken hun ogen uit. De mensen geven elkaar geen hand meer of flinke schouderklop, laat staan dat ze zoenen.  Als ze de winkel ingaan wordt het winkelkarretje  ontsmet, evenals de handen van de winkelende mensen. Veel lopen ook met een masker op! Sommigen doen dat ook zonder masker maar dat is weer een ander verhaal. De kabouterbaas, K. Bouter, wilde weten wat er aan de hand was en stuurde zijn onderdanen op weg om bij de mensen binnen naar de TV te kijken. Zo kwamen ze er achter dat er een virus was. Onmiddellijk werd er een vergadering gehouden. Grote en kleine kabouters, iedereen was aanwezig. Er werd besloten om je als kabouter niet teveel onder de mensen te begeven  maar  je zoveel mogelijk  te vermaken onder de verschillende  paddenstoelen.  Niet luisteren betekende klussen uitvoeren. Natuurlijk heb je ook rebelse kabouters. Maar die werden al gauw weer tot de orde geroepen. Na een paar dagen vuil uit de berm te verwijderen was het rebelse er gauw af. Het kleine volkje werd hechter dan ooit.
De kabouter kolonie in Erm vermaakt zich nog prima. Soms maken ze een rondje dorp. De school wordt verbouwd en bijna alle bewoners  zijn bekend. Huizen te koop en verkocht. Het leven in Erm lijkt redelijk normaal te verlopen. Aan de buitenkant  van het dorp zien ze ergens een soort wal verschijnen. Ze zijn benieuwd.  Misschien kunnen ze volgend jaar daar hun paddenstoelen  opslaan! Verder zijn de boeren druk doende, veel mensen aan het (ver) bouwen, en spelen de kinderen nog gewoon buiten. Ze vinden het heerlijk.
Terwijl ik dit schrijf  komt er een mini kabouter bij me zitten. “Te laat he!” , zegt de rood gemutste ondeugd. “Hou toch je mond”, zeg ik ietwat geïrriteerd.  U begrijpt het al, ik word per direct  bij  K. Bouter op het matje geroepen. Ziet u iemand puin ruimen in de berm, ik doe een poging. Dacht toch echt dat ik me nog redelijk netjes had uitgedrukt….