WINTER.

WINTER.

In vol ornaat trad hij statig binnen. Met zijn witte mantel bedekte hij Nederland en zo ook ons lieflijk dorp. Koning winter arriveerde. Code rood werd afgegeven. Wat nou code rood . Zijn we dan niets meer gewend? Code wit zul je bedoelen. Gewoon allemaal goed uitkijken en je verstand gebruiken. Wat natuurlijk best lastig is. Zo’n witte weg nodigt uit tot actie. Ook het advies ” blijf binnen” werd in de ijskast gezet. Niks binnen, naar buiten! Eindelijk winter. Sommigen bonden de slee achter de auto en maakten rondjes in de omgeving. Menigeen stond waarschijnlijk hoofdschuddend dit tafereel te bebrillen. Ik houd ervan!! Jong, onbezorgd en soms onverstandig. Ik houd ook van ouder of oud, onbezorgd en onverstandig op zijn tijd.
Het werd koud, ging stevig vriezen. De Elfstedentocht kwam zelfs ter sprake. Helaas, het gaat niet gebeuren. Wel op de ijsbaan of het prachtige Ermerzand. Jong en oud bond de schaatsen onder. Genieten geblazen. Koning Winter verzette de zinnen. Nog even en dan zit het er weer op. De witte mantel, inmiddels besmeurd, zal langzaam verdwijnen. Het ijs wordt onbetrouwbaar, de schaatsen kunnen weer in het vet. Voor een jaar of jaren, dat gaan we zien. De herinnering blijft en dat is ook heel wat waard.
Op naar de lente!!