MAN BIJT HOND??

MAN BIJT HOND??



Vanmiddag was ik druk met de camper inpakken. Ik bedacht mij opeens dat ik nog een stukje moest schrijven. Terwijl in de rest van de wereld van allerlei gebeurt en aan de hand is blijft ons dorp een waar rust oord. Ergens in mijn gezichtsveld verscheen een man in uniform. Politie. Hij keek wat rond. Ik liep even naar binnen. Mijn jongste vroeg zich af wat de politie bij zijn auto deed. Hoezo?, dat vraag ik mij dan af. Hij naar buiten met mij in zijn kielzog. Meneer agent vroeg of wij camera beveiliging hadden. Er had zich iets vervelends voor gedaan. U begrijpt wel dat ik nieuwsgierig werd. Iets met een hond, een fietser en de eigenaar van de hond. Een bruine hond! Ja, die hebben wij. Hondlief keek net even met zijn kop om het hoekje. Of zoonlief nog met de hond gewandeld had! Ho, ho, nog even en hij is verdachte. Ik hielp de agent uit de droom. Die hond van ons doet geen vlieg kwaad. Zijn baasjes trouwens ook niet. Nog even wat babbelen en toen ging hij weer verder met het onderzoek. Aan bet eind van de straat stond al een groepje bewoners. Dat ze in Amsterdam iemand in koele bloede dood schieten is al bijna geen nieuws meer. Maar een incident met hond, man en eigenaar is een hele opschudding in ons zo rustig dorpje. We hopen dat de dader in zijn kraag gevat wordt.
Ik denk dat ik mijn hond maar moet trainen. Stel je voor dat ze op het moment suprême de benen neemt. Huis, haard en baasjes verdedigen, dat is haar taak!
Groot voordeel is dat we elkaar hier wel behoorlijk in de gaten houden. Loopt er vreemd gespuis door de straat dan wordt dat al gauw waar genomen. Ons kent ons.
Ik houd me al gauw weer met andere dingen bezig. Vakantie, Corona, wat een gedoe. Ik ben niet van het plannen. Links, rechts, gewoon gaan. Wie doet me wat. Mijn grote, sterke man, met bril, gaat mee. Ik hoop op mooi weer, want dat laat toch wat te wensen over. Afijn, paar boeken mee, dan komt het goed!
Tot de volgende streken…..