WAT ER IN MIJ OPKOMT

WAT ER IN MIJ OPKOMT


Tussen alle perikelen door zijn we dan aan het eind van de zomer gekomen. Genietend van nog wat zonnig, warme dagen. Op de campings is het nu een hoog gehalte grijs. De scholen zijn weer begonnen. Gelukkig kunnen ze weer “gewoon” naar school. Er gaat toch niets boven contact met klas- en leeftijdgenoten. Samen fietsen, ouwehoeren en dingen bespreken die alleen een mede puber begrijpt. Het leven waar je van houdt. Denkt u ook wel eens terug aan die tijd? Je vergapen aan die ene knappe gozer. Samen een werkstuk maken. Urenlang kletsen over puberproblemen. Die soms ook erg serieus waren. Ik was een van het alternatieve soort. Spijkerbroek, ‘s avonds in de was , ‘s morgens weer aan. Ik woonde in dat ding. Groot overhemd er bij aan, klaar. Later deed ik een opleiding in Groningen. Samen met een vriendin. We reden ” zwart” met de late avondbus. Zij bij mij achterop mijn brommer, zonder helm. We waren heel veel afwezig en hadden de grootste lol bij scheikundige proefjes. De dag voor het examen nog druk bezig met het erin stampen van medische woorden en termen. Mijn moeder schudde haar hoofd en hoopte voor mij dat ik het zou redden. Zo niet, dan werd het werken! We gingen met de auto van vriendin naar het examen. Met nog 2 klasgenoten. Zij waren erg zenuwachtig,  wij niet en hadden een kan koffie met lekkers mee genomen voor de gezelligheid. En, we slaagden! Met de hakken over de sloot, dat wel. De andere 2 hadden een her, beetje oneerlijk verdeeld . Maar wat een tijd! Later is ons leven nog moeilijk genoeg geworden. Dus genieten geblazen voor alle pubers van nu!!
En voor iedereen die zich weer te pleuris werkt, vergeet niet te genieten. Gewoon van alles om je heen. Straks zitten we weer veel meer binnen. Dat is niet echt mijn ding. Anderen genieten daar juist van. Kaarsjes aan…ik vergeet dat altijd. Afijn , voor het zover is, laat u nog een beetje verwarmen door de na-zomer-zon. Blijf een beetje omzien naar elkaar en koester het leven in ons kleine dorp!