HET BESTE

HET BESTE

Door verschillende omstandigheden is het in januari niet van een schrijfsel gekomen. Dus doe ik even of we aan het begin van dit nieuwe jaar zijn en wens ik u allen alsnog het beste voor 2022. Soms is het beste niet het mooiste of niet het gemakkelijkst. Maar ook dan, het beste!.Bij een nieuw begin hoort in mijn hoofd een schone lei. Dat schoon is al weer verdwenen. Gelukkig ben ik geen bekende Nederlander, dus blijft “the voice” van het volk mij bespaard. Mijn eigen spiegel is duidelijk genoeg.Zoals u misschien weet hebben we al een clubje kleinkinderen. Heerlijk, wat is het leven van kinderen vaak nog onbevangen. Ze zijn verrassend eerlijk, kinderen. Hoezo en vooral wanneer zijn we dat afgeleerd? Ik geef toe dat het niet altijd strelend voor mijn ego is. Wel verhelderend.  Ik houd van mensen en vooral van kinderen.Onlangs kreeg één van hen vissen. Zijn vader houdt niet van goudvis in de kom dus werd er op Marktplaats een mooi aquarium gekocht, voor een prikkie. De vissen die erin kwamen maakten het duur. Kleinzoon had zijn oog laten vallen op een groot oranje exemplaar, een zwarte met enorme dopogen en nog wat kleiner gespuis. Er kwamen nepplanten in en ook een echte waterplant. Verder een paddenstoel,  waar ze lekker in en uit en door konden zwemmen en inmiddels ligt er ook een nep-krokodil de boel onveilig te maken. De grote oranje kreeg de naam Een, je moet er maar op komen. Bij een heus aquarium horen instructies. Jij mag de visjes voer geven, MAAR alleen met papa of mama, want krijgen ze teveel dan kunnen ze dood gaan. Hij had het begrepen.De volgende morgen lag hij nog even bij mama in bed. Na een poosje had hij dat wel gezien en wilde hij op zijn eigen kamer spelen, dat mocht.  Als een sluipschutter is hij echter de trap af gelopen.  En daar zag hij zijn nieuwe liefdes. De vissen. Ze hadden honger dat zag hij zo. Dat zie je als je drie bent. Dus het potje voer gepakt. Kindlief had goed opgelet en wist het feilloos te pakken. De rest van de instructies was hij per direct vergeten. Het klepje van het aquarium open en hoppa bakje voer erin. Gelukkig viel de helft ernaast. Zo, dat was het voer. Nu gaan we spelen. Kleien, daar houden vissen van. Tenminste dat denk je als je drie bent. Klei in het aquarium,  klaar! Hij wilde het beste voor zijn schatten.Toen werd één en ander ruw verstoord. Daar was mama. Die heeft het even over de instructies gehad. En een hele boel werk. Toen kleinkind ‘s avonds op bed lag zag mama Een en Dopoog naar adem happen.De volgende morgen was kindlief ontroostbaar,  Een en Dopoog waren dood, naar de vissenhemel. Daar kwamen dezelfde dag andere visjes voor, goedkoper ook. Ik kwam niet weer bij van het lachen.Gewoon de instructies en regels aan je laars lappen.  In een kinderleven is dat nog te overzien.Zolang de consequenties voor jezelf zijn in je volwassen leven ook nog wel. Als het goed is word je wel aangesproken door “the voice” in je hoofd. Die heeft vaak het beste met je voor.Het beste, dat is wat ik u wens.