Bevrijd herdenken.

Bevrijd herdenken.

Elk jaar verheug ik mij op de lente. Elk jaar valt het weer tegen. Niet de lente zelf hoor, immers de natuur herstelt zich na de winter. Alles wordt groen, licht, donker en alles er tussen in. Bloemetjes overal, ook pollen! Daar zit m de tegenvaller. Dit jaar was ik flink aan de beurt, nog steeds snotter ik door. Gelukkig zijn er pilletjes en een neus spray is ook een must. Langzaam aan wordt het beter, herstel!


Vandaag herdenken we de mensen die de dood vonden tijdens de oorlog. De oorlog van jaren geleden maar wat mij betreft van alle oorlogen die gaande zijn. Dat zijn er nog al wat. Het dendert maar door. Veel mensen sterven, anderen vluchten. Iets in hen sterft ook. Ze worden beschadigd, kinderen in de lente van hun leven. Zij zullen dit hun leven lang mee dragen. Ouderen, die druk doende waren in de zomer van hun leven. Het werd wreed verstoord. Kortom er komt niets goed van.
Vandaag zijn we twee minuten stil, hoop ik. We herdenken.
Morgen is het feest, de bevrijding wordt gevierd. Het blijft een beetje dubbel vindt u niet? Niet alleen voor alle vluchtelingen uit de Oekraïne,  maar ook al die andere vluchtelingen uit oorlogs gebieden. Misschien voelen zij hun vlucht ook als bevrijding. De herdenking en twee minuten stilte, dat doet ongetwijfeld veel met ze. Als ik al zie wat een biecht van ene snorremans te weeg brengt! Nederland schudde op zijn grondvesten. De verontwaardiging is enorm onder een groep mensen.
Dan ben ik verbaasd. Verbaasd dat er zo weinig verontwaardiging is over vluchtelingen. Sommigen massaal verkracht en alles daar nog bij. Nog wel veel bewogenheid met de mensen uit de Oekraïne,  want het komt dicht bij en wij ” voelen ” het ook op een bepaalde manier. Maar vanavond tijdens  de herdenking, twee minuten stilte, laat Nederland op zijn grondvesten  schudden van de verontwaardiging over alle gruweldaden die zijn geweest en er nog steeds zijn. Dat we beseffen dat mensen daar nooit helemaal van zullen herstellen. Dit mee dragen totdat ze, in de winter van hun leven, sterven. Zodat we morgen de bevrijding kunnen vieren, met elkaar. En dat we God op onze blote knieën danken dat we nog in vrijheid leven. Dat we blijven gaan voor vrijheid van meningsuiting,  zodat het gesprek gaande blijft. Dat er herstel kan zijn! Alleen samen gaat dat een beetje lukken!