Wat heb je meegemaakt vraagt Polarsteps. Nou heb je even? Vanmorgen al vroeg wakker, niet heel goed geslapen.
Om half 8 konden we ontbijten. Dat was prima voor elkaar! Na het ontbijt op stap, 8.15 uur, mooi op tijd. We wandelen over vlonders langs het strand, Ik geniet van alles wat ik zie. De zee, de bloemen, de uitzichten. Schitterend. Hoe bijzonder om hier te lopen. Ik word ingehaald door een jongen uit Italië. Een leuk gesprek volgt. Hij vraagt of ik ook ergens last van heb, ahumm. Ik voel mijn hele lijf. Heel normaal volgens hem. Op de derde dag dacht hij:” Ik ga naar huis”. Maar daarna werd het beter. Dat geeft goede moed. Na nog even babbelen vervolgt hij zijn weg op zijn eigen tempo. Ik raak zelf ook steeds meer in de wandelmodus. Dat is prettig. Een rustig tempo doet wonderen. We komen door een knus vissersdorpje, waar we op de foto worden gezet door een inwoner. Zo lopen we gestaag verder. En opeens gaat het mis. Ben net weer op een vlonderpad en boem, ik val voorover op mijn snufferd. We schrikken allebei. Ben al gauw weer op de been. Een pijntje hier en daar . Ook de linkerkant van mijn gezicht komt gehavend uit de strijd. Maar, ik kan nog lopen! Dus weer verder. We drinken ergens een bakje koffie om bij te komen. We kunnen niet heel veel meer verder. Er is veel schade door de afgelopen winter. Drie kilometer extra maar wel door een prachtig, beschermd natuurgebied. Weer in een dorp aan gekomen naar de apotheek waar ik Arnica koop. Om zwelling e.d tegen te gaan. Af en toe zitten we wel even maar eigenlijk lopen we te lang door om bij een restaurant te komen. Maar, met de tong op het derde knoopsgat, zijn we nog op tijd om te lunchen. Het ziet er erg chique uit. Ik trek toch mijn schoenen even uit. We eten lekker, verschillende soorten vis. Weer buiten doet Eke even een dansje, waarbij het mis gaat met haar enkel. We zijn geen jonge wichters meer, 😜 Aan de overkant kopen we nog een ijsje en vervolgen onze weg. Af en toe worden we spontaan aangesproken en wensen mensen ons “bom camino “. De laatste kilometers is het even doorzetten. Maar we komen bij het hotel. Een kamer op de negende verdieping, dus mooi uitzicht. Even gestrekt en dan wat boodschapjes halen bij de minimarket naast het hotel. Al met al 18,5 km gewandeld. Ik ben trots op ons! We hebben onze eerste 4 stempels ontvangen. Nu relaxen, hopelijk lekker slapen . Maar dat gaat vast lukken! Op naar nieuwe avonturen.
