Jaap van der Linden (69) en Roelof Sikken (65) gelden samen met buurtbewoner Jans Elling (66) als aanjagers van de opknapbeurt van de straat tussen Oostereind en de Oude Rijksweg in Erm. Buurtbewoners klaagden steen en been over ‘die vieze Wienbargsteeg’. Erover rijden ging nog wel, maar de vele tractoren die van de binnendoor-weg gebruik maakten, drukten de personenauto’s zo van de weg. Glibberend over het blad en soms verzakt in de blubber, kozen steeds meer Ermenaren het hazenpad en reden om de steeg heen. De gemeente werd aan de mouw getrokken, of de weg wat breder en schoner kon.
Die wilde wel meewerken, maar wethouder Jeroen Huizing zei november 2017 niks te kunnen. Iets met één schaap over de dam. Huizing: „Coevorden heeft tientallen kilometers van dit soort weggetjes en het ontbreekt ons aan geld en mankracht om dat allemaal bij te werken. De mannen wilden de klus zelf wel klaren. Een mooi initiatief.”
Toch gingen er maanden overheen voordat er daadwerkelijk iets aan de 200 meter lange steeg kon worden gedaan. De ambtenaren waren zich een hoedje geschrokken na de woorden van de wethouder. Voor deze werkwijze was immers nog geen beleid bedacht. „Dat was inderdaad nog een flinke puzzel”, reageert Huizing, die de straat vandaag heropent. „Wie heeft verantwoordelijkheid als er wat misgaat en hoe komen de bewoners aan de machines?”
Maanden later was dat beleid er wel en werd subsidie verstrekt. De planning van de uitvoer en het gedetailleerde kostenoverzicht ogen professioneel. Het zijn gemotiveerde inwoners met veel kennis en knowhow die de gemeente nogal wat werk uit handen nemen. Scheef? Van der Linden vindt van niet. „Iedereen trekt maar gele hesjes aan om tegen de regering te schoppen. Wij dragen liever oranje en maken wat moois van onze buurt.”
Ruim twintig mensen werkten mee aan het versjouwen van de 1080 grasbetontegels van 48 kilo per stuk. De tegels beschermen de ondergrond tegen erosie en hebben het voordeel dat gras door de openingen kan groeien. Het plaatsen van die tegels kwam nogal nauw. De greppel langs de weg moest exact 35 centimeter diep zijn en worden gevuld met eerst 15 centimeter grind en daarna 2 centimeter geel zand.
Sikken wist op de ochtend van het plaatsen van de tegels nog niet hoe hij zich ’s avonds zou voelen. Met een zelf in elkaar geschroefde rei egaliseerde hij het zand. Van de eerste tot de 200ste meter verschilde de toplaag van het zand 11 centimeter met het wegdek. „Ik had die avond geen gevoel meer in mijn handen. In buurdorp Achterste Erm willen ze nu ook een weg verstevigen. Dat wil ik best begeleiden, maar de uitvoering mogen ze zelf doen. Die weg is 900 meter!”
Bron: Vincent Trechsel DVHN