Er zijn in ons land een aantal dieren die een winterslaap houden. In de herfst eten ze zich vol met al het goede der aarde. Dan wordt er een onderkomen gezocht of gemaakt. Van bijvoorbeeld gras en bladeren. De egel is zo’n beest. Ik maak me een beetje zorgen over dit stekelig exemplaar. Ik weet niet hoe het in uw buurt gaat maar hier in ons keurig dorp zijn we massaal aan het bladeren harken of blazen. Vervolgens gooien we het op een, evenzo keurige, bult. Sommige mensen vegen dagelijks hun paadje schoon, tot op de centimeter nauwkeurig. Als iedereen druk doende is met het gebladerte komen de rebelse cellen in mij tot leven. Ik laat ze lekker nog even liggen. Stiekem hoop ik dat de wind ze naar de overkant blaast. Niet erg sociaal, ik weet het. Onder de struiken laat ik ze ook wat liggen, voor een eventueel voorbij schrijdende egel. Ga maar lekker een holletje maken in mijn tuin! Dit jaar heb ik een en ander niet in de hand. Mijn man heeft een nieuw speeltje. Het hangt op zijn rug en produceert een enorme herrie, een bladblazer, jawel. Vol enthousiasme blaast hij de bladeren bijeen. Gelukkig blijft her en der wat liggen en valt er ook nog wel wat uit de boom. Zo wordt mijn tuin niet te netjes. Voor familie Egel nog voldoende winterslaapruimte. Op zich niet zo gek, een winterslaap. Lekker veel eten in de herfst, een paar maanden onder zeil en slank het voorjaar tegemoet. Voor sommige mensen zou het een uitkomst zijn.
Bron: Pennenstrepen
