Vorig weekend zat ik nog lekker buiten op een terrasje ergens in Friesland. Waarschijnlijk het laatste weekend weg samen met manlief, in de camper. Terwijl de scholen weer op gang zijn hebben wij nog een paar laatste “staartjes”. Zo ga ik nog een paar dagen naar een vriendin van mij die vlakbij Mechelen woont. Terwijl zij nog een paar uurtjes aan de slag moet in een soort van eetcafé  kan ik lekker struinen in Mechelen. Ergens in oktober gaat mijn wederhelft nog een paar dagen naar Mannheim en dan gaat de camper weer ” op stal”.
Ben natuurlijk met mijn kleinkinderen op stap geweest. We hebben het heerlijk gehad. Echt getroffen met het weer zodat ze konden zwemmen en spelen bij het prachtige Henschotermeer. Het was over het algemeen pais en vree. Daar kunnen veel mensen nog een voorbeeld aan nemen. Ook in de steden op het platteland moet je uitkijken dat je niet in elkaar geramd wordt. Als het gebeurt ben je het haasje want er zijn niet veel mensen meer die je gaan helpen, bang om zelf ook een pak op de ribben te krijgen. Angst is je grootste vijand roepen we in huize Oosterhof. Met enig respect heb ik dan ook naar van de Plas gekeken op Prinsjesdag. In de kleuren van de Israëlische vlag, niet omdat ze het niet verafschuwt wat er in Gaza gebeurt,  maar om de Joodse gemeente in Nederland een hart onder de riem te steken. Die mensen moeten al jarenlang beveiligd worden o.a. bij scholen. Te gek voor woorden. Dan had je ook nog Ouwehand van de Partij voor de dieren. Zij is pro Palestina, wat ze dan ook niet onder stoelen of banken steekt. Veel van deze mensen kennen we van de demonstraties, die helaas niet altijd vreedzaam verlopen.
Wat ik dan toch nog miste was een politicus  in rood- wit- blauw. Iemand die het beste met ons land en zijn inwoners voor heeft. We gaan het zien. Tot de verkiezingen zal het veel blablabla zijn met mooie beloftes. En vooral de andere partijen de grond in trappen. Misschien kunnen ze zich het best in zwart kleden vanwege de droevige vertoningen.
Ondertussen probeer ik vooral kleurig te blijven. Uiteindelijk begint het één en ander bij jezelf.
Een beetje rood voor de liefde, een beetje geel om het zonnig te laten, een beetje wit voor tederheid en een beetje blauw, zodat je even met je hoofd in de wolken kunt lopen.
Een beetje roze om de boel door een andere bril te bezien en een beetje oranje zodat je niet bitter wordt.  De wereld een beetje mooier maken, dat begint bij jezelf!