Eerst een verslag van vrijdag! S morgens een uitgebreid ontbijt gehad. Heerlijk geslapen , het was een prima hotel. Rond 9 uur op stap gegaan. Een prachtige route langs zee. Kleine duinen, prachtige bloemen en het horen van de zee. We zaten al gauw in ons ritme.
Het samen lopen wisselde met stukken alleen lopen. Soms emotioneel. Zo dankbaar dat ik hier gewoon loop! Na ongeveer 5 kilometer een ” strandtentje”. Daar even lekker wat gedronken en een banaan op gepeuzeld. De Duitse mevrouw, die we een dag daarvoor ontmoet hadden, schoof bij ons aan. Na de pauze weer op weg. Het strandpad stopte en we moesten iets van zee af. Langs een redelijk drukke weg. Inmiddels al weer wat kilometers in de benen. Geen koffietentje te bekennen. Dus op een muurtje gaan zitten en de tweede banaan soldaat gemaakt. Onderweg nog twee vrienden uit Zweden tegen gekomen waar we even mee hebben opgelopen. Zo leuk zulke contacten. Het werd nu toch wel tijd voor lunchen. Na een paar kilometer een authentiek koffie huis. Hier bestelden we koffie met brood. Af en toe kwam er een ouder mannetje binnen. Voor koffie , maar meestal voor een borreltje. Ook een jongere man, biertje erin en weer rijden. Ik houd daar niet van maar enfin. We hebben nog een grote kokoscake/koek gedeeld en toen weer verder. Nu door het bos. Je rook de eucalyptus, en zag de mooie kurk eiken.. we bereikten onze bestemming en maakten kennis met de eigenaresse, die we gebeld hadden. Een heel huis tot onze beschikking. We werden verwend met koffie en cakejes. In de koelkast ook van alles en een bak vers fruit op tafel. Een warm welkom na een geweldige dag wandelen. We besluiten uit eten te gaan. De weg ernaar toe was opgebroken dus de terug weg een andere weg nemen! Weer lekker gegeten. Terug naar huis, langs de grote weg. En daar ging het mis. Het was donker. Het voetpad stopte dus moesten we op de straat gaan wandelen. Ik stap van het voetpad in een “kuil” en val Om een lang verhaal kort te maken: knieschijf gebroken! Een abrupt einde van onze camino. Het is een verdrietige, zure appel om doorheen te bijten. Inmiddels heb ik het ge accepteerd. Nu wachten tot we terug kunnen. Gelukkig kunnen we zo lang als nodig in dit huis blijven. In Nederland zal ik geopereerd worden. Eke is mijn persoonlijke assistent 🤣. Ik heb haar nog voorgesteld vooral door te gaan met de camino maar daar wilde ze niets van horen! Als het enigzins mogelijk is gaan we er op een later tijdstip weer voor! Na drie heerlijke wandeldagen stopt hier ons avontuur! Het leven is niet maakbaar, ook niet te plannen . Geniet nu!!
