En het is alweer Augustus, de hondsdagen verlopen niet echt zonnig. Beter gezegd, echt niet zonnig. Niet echt weer om te “hangmatten”. Even schrijven is dan een leuke bezigheid. Inmiddels zit ons weekje Rügen en Usemund er weer op. Regen en harde wind met af en toe een zonnig dagdeel. Heel veel oorlogsdingen bekeken. Hobby van manlief. Met iemand die er zoveel van weet is het erg interessant.
Onlangs een paar dagen met onze oudste kleinzoon een paar dagen naar zee geweest. Zelfde kleinschalige camping als vorig jaar. Enthousiast begroet door de eigenaar die het geweldig vindt, oma met kleinzoon. En geweldig was het. Naar zee, naar Callantsoog voor het lekkerste ijs van Nederland en naar ’t Zand voor iets lekkers bij het bakkertje. Spelletjes doen, luieren, we vermaken ons prima.
Inmiddels al weer even bij huis, waar het onkruid welig tiert. Tussen de buien door probeer ik te wandelen. Het is wel even wennen zonder hond, maar heb de draad weer opgepakt. Het maakt zo heerlijk je hoofd leeg. Onderweg verbaas ik me steeds weer wat mensen in de berm gooien.
Verbazen doe ik mij trouwens over heel veel dingen. Trump, de wolf, mensen die in de meest vreemde dingen geloven en ga zo maar door, zal u er niet mee vermoeien. Je kunt het toch niet veranderen. Al wandelend ” trap” ik ze uit mijn hoofd. Trump met zijn gestoorde ideeën, de wolf , die ook voor- en tegenstanders heeft en al die andere dingen die je dagelijks voorgeschoteld krijgt.
Ik houd me liever bezig met de kleine dingen van het leven. Genieten van dat wat er is. Soms kom je even weer stil te staan en word je met de neus op de feiten gedrukt. Het leven zet soms zomaar een streep door je dromen, te vaak gezien en mee gemaakt. Dus ga ik binnenkort een weekeindje kamperen met de liefste, staat er nog een high tea op het programma, bezoekje aan Wildlands en last but not least een paar dagen kamperen met de jongste kleinkinderen. Ze kunnen niet wachten. Hoeveel nachtjes slapen nog? Nog niet zo lang geleden waren ze hier met elkaar. Er gebeurde iets waar oma heel boos van werd. Dat gebeurt niet gauw, maar als het gebeurt dan berg je maar. Ik zeg dan van alles. ” als het zo moet ga ik helemaal niet meer met jullie op vakantie. Toen ik, afgekoeld, weer binnen stapte zaten ze met droevige gezichten naast elkaar op de bank, heel braaf. Oma was al niet meer boos. ” Tuurlijk ga ik met jullie op vakantie, veel te leuk!” Opgelucht konden ze weer adem halen.
Nog best wel veel nachtjes maar dan gaan we!
Hoop op nog een paar zomerse weken! Fijne zomer nog.
2026