Vorige week ging het in deze rubriek vooral over vogels. Deze week niet. Waar ik vorige week te lang bij een bonte vliegenvanger stond te kijken, zonder m’n camera te pakken, had ik deze week een paartje bij een van de nestkasten.
En nu mét foto! Een klein nostalgisch moment voor mij. Het is namelijk 10 jaar geleden dat ik mijn eerste nestkast onderzoek deed aan bonte vliegenvangers. Helaas heb ik geen goede lens om insecten te fotograferen, maar ik heb m’n best gedaan om die deze week met m’n telefoon te fotograferen.
Natuur is overal, maar je moet soms wel even wat beter kijken om moois te zien. Door wat we in onze familie “beroepsdeformatie” noemen, kan ik het nooit laten om leuke soorten zien. Ook als ik met de hond wandel. Als de hond even stil staat om te snuffelen, geeft mij dat de tijd om te kijken of er wat op de blaadjes zit. De hond was klaar met snuffelen en gaf ineens een ruk aan de riem om verder te lopen, en toen viel mijn oog op een heel leuk beestje. Eigenlijk kan je hem een paradijsvogel onder de insecten noemen. Naast dat de smaragdlangsprietmot een prachtige metallic glans heeft, heeft het zulke bizar lange voelsprieten (de naam langsprietmoet heeft hij niet voor niets), dat kan niet anders dan onhandig zijn met vliegen. Maar het geduld van de hond is op. Tijd om verder te lopen.
Insecten kan je echt overal tegen komen. Zo stond ik van de week binnen te schilderen en zie ik ineens in mijn ooghoek beweging. Ja, mijn eerste reactie is een schrikreactie. Door de eerder genoemde beroepsdeformatie sta ik normaal binnen een tel wel met m’n neus bovenop om te zien wat het precies is. In dit geval niet. Want dit was een Duitse Wesp, waar ook ik blijf liever weg van wespen. Bekertje, papiertje, en hop naar buiten. Die kom ik liever niet meer tegen. De Duitse wesp is die vervelende wesp die op limonade af komt en voor flinke overlast kan zorgen. Gelukkig steekt het overgrote deel van de wespen ons niet. Deze week ben ik een paar prachtige soorten wespen tegengekomen in de tuin. Ik kan niet altijd uitleggen waarom ik insecten zo fascinerend vind, maar volgens mij kan iedereen deze goudwesp wel waarderen. Zo kleurrijk, dat je bijna denkt dat het photoshop is.
Maar het gaat slecht met insecten. Om de trend goed te kunnen blijven volgen zijn vrijwilligersprojecten van groot belang. De nationale bijentelling bijvoorbeeld, die afgelopen weekend plaats vond. Een half uur door de tuin lopen en alle hommels, bijen en zweefvliegen noteren. Leuk! (Ja, weer die beroepsdeformatie…) Rondom het insectenhotel was het erg druk. En ook de rozemarijn trok ook veel bezoekers. Eigenlijk geeft dat al aan wat belangrijk is voor insecten. Voedsel en plek om te nestelen. Nest mogelijkheden kunnen door mensen zelf gemaakt worden. Ik ga nog een nieuw corona-projectje starten. Een groot insectenhotel tegen onze zuidelijke gevel aan. Biodiversiteit van planten zorgt er weer voor dat er voor veel verschillende insecten voedsel is.
Vanuit een ander vrijwilligersproject in het dorp (EcobERM) is het plan ook om biodiversiteit te vergroten door het ecologisch beheren van bermen en de brink. Om daar een voorschot op te nemen zouden we dit voorjaar de brink inzaaien met soorten die er anders na een nieuw maaibeheer terug zouden komen. Maar vanwege corona hebben we dit uitgesteld tot het voorjaar. De bloembollen die insecten aantrekken die helpen de eikenprocessierups in te perken staan er wel al, en bloeien fantastisch!
Volgende keer meer over biodiversiteit denk ik!
Tekst & foto’s: Irene Lantman