Of het nu in de tuin is, tijdens een wandeling met de hond, op de fiets boodschappen doen naar Sleen, het vrijdagochtend-rondje-nestkasten of toch eventjes uitwaaien bij de Jongbloedvaart, ik kom eigenlijk altijd wel leuke “natuur” tegen.
In deze rubriek probeer ik die waarnemingen, anekdotes of verhaaltjes aan jullie te vertellen, met hopelijk ook een wat foto’s erbij. Zo wil ik jullie meenemen op mijn herontdekkingstocht van de natuur in Erm, natuurlijk!
Een kleine achtergrond van mijzelf is misschien wel handig. Het is dertien jaar geleden dat ik weg uit Erm verhuisde. Na een studie biologie in Groningen en een promotie onderzoek de afgelopen vijf jaar in Gent, België, ben ik weer terug. En deze keer met een hoop extra kennis, maar ook met een nog grotere liefde voor natuur. De afgelopen jaren waren de lentes mijn drukste werk periodes, waarin ik ook weinig tijd had om op bezoek te gaan in Erm. In Gent woonde ik in het oude centrum van de stad, met een heerlijke gedeelde tuin, maar met toch maar een beperkt aantal soorten dieren en planten, waar op zich ook hele leuke verhalen over te schrijven zijn. Maar voor echte natuur moest je toch de stad uit.
Om hier nu in Erm te zijn is best wel wennen. Er is zo veel meer te zien en te horen. Ik heb een soort reflex ontwikkeld om bij elk geluidje of beweginkje te kijken wat het is. Soms zou ik wel in de tuin willen zitten en dat reflex uit zetten. Dan hoef ik niet als een soort obsessie bij elke roep van bijvoorbeeld een spreeuw of geelgors mijn verrekijker erbij te pakken. Vanuit je tuin kan je namelijk heel veel soorten zien en horen. Misschien moet ik ze maar eens gaan tellen.
Deze vrijdagochtend fietste ik weer mijn rondje langs alle nestkasten. De voorgaande vijf lentes heb ik in België in de bossen ook nestkastonderzoek gedaan. Net als hier zijn dat vooral koolmezen, pimpelmezen en boomklevers. Maar vrijdag was ik heel verrast, er was zowaar een bonte vliegenvanger aan het zingen! Voor hier is dat best normaal, maar omdat ik nog het Belgische referentiekader voor soorten heb werk ik heel enthousiast. Ik heb uiteraard veel te lang door mijn verrekijker dit vogeltje staan bewonderen, voordat ik bedacht dat ik er ook best een foto van kon maken. Toen ik eenmaal m’n camera erbij pakte, dook hij snel een nestkast in.
Eigenlijk is het best bijzonder wat een bonte vliegenvanger voor elkaar krijgt. De koolmezen en pimpelmezen zijn twee weken geleden al begonnen met zingen om vrouwtjes hun kast in te lokken. Maar twee weken geleden was dit mannetje bonte vliegenvanger nog onderweg van centraal Afrika naar hier. Eenmaal hier moet hij dan misschien nog wel vechten om een geschikte nestkast te bemachtigen, daar waar de koolmees de hele winter al heeft kunnen rondneuzen. En zodra hij een kast heeft, begint hij gelijk uit volle borst te zingen. Afwachten op de vrouwtjes!
Op mijn nestkast ronde zie ik nog een soort die ik de afgelopen jaren niet heel vaak gezien heb. De kramsvogel. Zowel in Achterste Erm, als bij de Wienbargsteeg waren er groepen van een paar honderd bij elkaar. Ik kan daar echt van staan genieten. Het geluid, de interacties tussen de vogels, en gewoon hoe ze er uit zien. En dan te bedenken dat deze groepen nog naar Scandinavië moeten vliegen. Ik kan je uit ervaring vertellen dat op eigen kracht (voor mij was dat op de fiets) naar Scandinavië gaan best een uitdaging is!
En terwijl de kramsvogels nog moeten vertrekken, zijn de eerste andere overwinteraars uit Afrika ook weer terug. De zwaluwen. De lente is echt aangebroken.
Tekst & Foto’s: Irene Lantman