De vakantie zit er weer op. Kinderen gaan weer naar school en ouders over tot de dagelijkse gang van zaken. Wel of niet enthousiast. Dat vakantiegevoel vast houden, wie wil het niet?. Alles in een lage versnelling. Leven zonder klok, kortom helemaal uit je ritme komen. Meestal zijn we zo weer aan het hollen. Af en toe nog even terug denken aan de vakantie periode, daar blijft het bij.
Voor onze vakantie begon ging ik een paar dagen weg met mijn kleinzonen. Altijd feest. Deze keer met de camper naar een mooi meer, midden in Nederland. Het was stralend weer dus elke dag zwemmen en spelen in het water. Op de camping ook veel te doen, geen tijd om je te vervelen. Wel eerst even afkicken van de ipad! Eten, drinken, boodschappen halen in de kampwinkel, alles even leuk. Behalve de afwas. Dat was, wat de heren betreft, de taak van oma. Die vindt dat geen probleem, verstand op nul en een beetje luisteren naar de gesprekken om haar heen. Op een van die afwassessies werd ik vergezeld door een oudere man en een jonge moeder met 2 kinderen om haar heen. Kinderen zorgen meestal voor het nodige vertier. Ook onder het afwassen was het wel de bedoeling dat mama aandacht had voor haar koters. En daar kwam ie, zomaar uit het niets. “Mama??”… Mama :”Ja??”. “Als er een kindje in je buik zit, hoe komt die er dan uit?”. Goede vraag, perfecte timing. Man en ik schoten in de lach. Benieuwd naar het antwoord dat zou komen. Hoe ze erin komen leg je nog wel even tussen neus en lippen uit. Zaadje ontmoet eitje, bingo! Op die leeftijd zijn ze daar dan wel tevreden mee. Maar eruit.. De moeder begon na een korte stilte over totaal iets anders, tot mijn grote teleurstelling. Met het gewenste effect, kindlief afgeleid. Ik weet ook niet of het gewerkt had: kreun, steun, au, plop, bingo!!
Het zijn de kleine dingen die je bij blijven, voor een poosje. En volgend jaar lees ik het terug in mijn camper dagboek. Waar ik trouw elke dag in schrijf. Ik leuk een en ander op met wat stickers, ansichtkaarten, bonnetjes en foldertjes. Een echte aanrader. Want als je op een regenachtige dag het een en ander terug leest, tovert het al gauw een zonnige lach op je gezicht.
Misschien is het een idee. Een dagboek bij houden. In de hectiek van het dagelijks bestaan vergeet je maar al te gauw al de leuke, grappige, vermakelijke momenten. En dan af en toe, op een regenachtige dag, lekker op de bank…lezen. Succes!!
2026