Het blijft ons allen bezig houden, het vluchtelingen probleem. Door de media zien we vooral het kinderleed. Wat mij echter opvalt is dat het vooral jonge mannen zijn. Voor het gemak vergetenwe dat er in het land van herkomst een totaal andere cultuur heerst. Vrouwen zijn niet zo in tel. Als de mannen zijn gesetteld, een verblijfsvergunning hebben en de vrouwen en hun kinderen nog leven dan mogen ze ook komen. En natuurlijk hebben we altijd de grote uitzondering. Die neemt zijn hele schat mee. Als we gaan, gaan we met zijn allen. Het is allemaal maar lastig, zwart wit is het zeker niet. En de aarde is van ons allemaal, nietwaar?
Waar ik me ook al over verbaas: dat er niemand is die zich druk maakt over de achterblijvers. Geen inzamelingsactie, geen nood-doneer-nummer, laat ze verrekken. Ze zijn er wel hoor, de vluchtelingenkampen net over de grens. Waar ze binnenkort massaal dood gaan van de kou. Soms denk ik, geef mij €30.000,=, dat is wat wij hier gemiddeld uitgeven per asiel aanvragend gezin, laten we dat er van maken, dan pak ik mijn biezen om naar de vuurhaard te vertrekken. Gekke Gerritje,nietwaar. Als christen loop ik daar groot gevaar. Maar he, het gaat wel om mijn medemens, een aardbewoner. Ik hoop dat er daar wat moeder Theresas rond lopen, niet bang voor eigen hachie.
Mocht ik besluiten ooit te gaan, dan verwacht ik zeker steun van mijn medelanders. Grote inzamelinsacties, zodat ik niet met lege handen kom. En een klein beetje geld. Misschien wilt u mee?
Ik heb er geen slapeloze nachten van. Soms maak ik me wel zorgen. Dan vraag ik mij af, wanneer moet ik op de vlucht? En waar moet ik dan heen?…. zover zal het niet komen, denkt u?
Als we gaan, dan gaan we met zijn allen!…..toch
I’m only human
I’m just a woman
Lord help me believe in wat I could be
and all that I am
Show me the stairway
I have to climb
Lord for my sake
Teach me to take
One day at a time….
Bron: Pennenstrepen.